Encyklopedia

Andrzej II, jako [[Luteranizm|luteranin]] użyczał sal pałacowych na [[zbór|zbory]] i [[synod|synody]] swoim współwyznawcom oraz [[bracia czescy|braciom czeskim]], jednak, gdy jedna z [[powódź|powodzi]] zalała nieomal wszystkie [[kościół (budynek)|kościoły]] w Poznaniu udzielił również gościny [[Kościół rzymskokatolicki|katolikom]], sprowadził wręcz [[ambona (architektura)|ambonę]] i ławki, a ściany kazał obić kosztowną tkaniną (co było sprzeczne z ascetycznym luteranizmem, który sam wyznawał). Po śmierci [[Stanisław Górka|Stanisława]], brata Andrzeja II, ostatniego z rodu, pałac przeszedł w ręce Wojciecha Czarnkowskiego (męża siostry Stanisława - Barbary), od którego w [[1596]] nabyła go Rada Miasta [[Poznań|Poznania]], która sprzedała go w [[1605]] benedyktynkom z Chełmna (zwanym potocznie ”pannami Chełmiankami”), które po przebudowie zmieniły go na [[klasztor]]. Pałac pełnił tę funkcję do kasaty zakonu w [[1828]]. Gmachy poklasztorne zostały wówczas przeznaczone na alumnat [[Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu|Gimnazjum św. Marii Magdaleny]], a sześć lat później zostały przekazane fundacji szkolnej, założonej przez księżną Ludwikę z Hohenzollernów, żonę namiestnika [[Antoni Henryk Radziwiłł|Antoniego Radziwiłła]]. W latach [[1834]]-[[1880]] był siedzibą żeńskiej szkoły średniej - [[VII Liceum Ogólnokształcące im. Dąbrówki w Poznaniu#Szkoła Ludwiki (1830-1918)|Szkoły Ludwiki]], a następnie był wykorzystywany jako kamienica czynszowa. Liczne przebudowy zatarły jego charakter. Zamurowano [[krużganek|krużganki]], usunięto zewnętrzne ozdoby. W [[1945]] pałac został poważnie uszkodzony. Odbudowa z lat [[1960]] - [[1967]] prowadzona była na podstawie [[litografia|litografii]] z [[1833]] i starych [[fotografia|fotografii]]. Odsłonięto wówczas renesansowe [[arkada|arkady]] na dziedzińcu oraz dwa [[renesans|renesansowe]] [[portal]]e. Obecnie znajduje się w nim [[Muzeum]] [[Muzeum Archeologiczne w Poznaniu|Archeologiczne]], które posiada najbogatsze w [[Polska|Polsce]] zbiory dotyczące [[Starożytny Egipt|starożytnego Egiptu]] będące depozytem z Muzeów Archeologicznych w [[Berlin]]ie i [[Monachium]]. Jest wśród nich stojący na dziedzińcu [[obelisk]] [[Ramzes II|Ramzesa II]] sprzed [[świątynia|świątyni]] w [[Athribis]]. Unikatowy monolit po renowacji odzyskał [[piramidion]] wykonany z 23 [[karat]]owego [[złoto|złota]]. Inną stałą wystawą są “Pradzieje [[Wielkopolska|Wielkopolski]]”.

Andrzej II, jako [[Luteranizm|luteranin]] użyczał sal pałacowych na [[zbór|zbory]] i [[synod|synody]] swoim współwyznawcom oraz [[bracia czescy|braciom czeskim]], jednak, gdy jedna z [[powódź|powodzi]] zalała nieomal wszystkie [[kościół (budynek)|kościoły]] w Poznaniu udzielił również gościny [[Kościół rzymskokatolicki|katolikom]], sprowadził wręcz [[ambona (architektura)|ambonę]] i ławki, a ściany kazał obić kosztowną tkaniną (co było sprzeczne z ascetycznym luteranizmem, który sam wyznawał). Po śmierci [[Stanisław Górka|Stanisława]], brata Andrzeja II, ostatniego z rodu, pałac przeszedł w ręce Wojciecha Czarnkowskiego (męża siostry Stanisława - Barbary), od którego w [[1596]] nabyła go Rada Miasta [[Poznań|Poznania]], która sprzedała go w [[1605]] benedyktynkom z Chełmna (zwanym potocznie ”pannami Chełmiankami”), które po przebudowie zmieniły go na [[klasztor]]. Pałac pełnił tę funkcję do kasaty zakonu w [[1828]]. Gmachy poklasztorne zostały wówczas przeznaczone na alumnat [[Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu|Gimnazjum św. Marii Magdaleny]], a sześć lat później zostały przekazane fundacji szkolnej, założonej przez księżną Ludwikę z Hohenzollernów, żonę namiestnika [[Antoni Henryk Radziwiłł|Antoniego Radziwiłła]]. W latach [[1834]]-[[1880]] był siedzibą żeńskiej szkoły średniej - [[VII Liceum Ogólnokształcące im. Dąbrówki w Poznaniu#Szkoła Ludwiki (1830-1918)|Szkoły Ludwiki]], a następnie był wykorzystywany jako kamienica czynszowa. Liczne przebudowy zatarły jego charakter. Zamurowano [[krużganek|krużganki]], usunięto zewnętrzne ozdoby. W [[1945]] pałac został poważnie uszkodzony. Odbudowa z lat [[1960]] - [[1967]] prowadzona była na podstawie [[litografia|litografii]] z [[1833]] i starych [[fotografia|fotografii]]. Odsłonięto wówczas renesansowe [[arkada|arkady]] na dziedzińcu oraz dwa [[renesans|renesansowe]] [[portal]]e. Obecnie znajduje się w nim [[Muzeum]] [[Muzeum Archeologiczne w Poznaniu|Archeologiczne]], które posiada najbogatsze w [[Polska|Polsce]] zbiory dotyczące [[Starożytny Egipt|starożytnego Egiptu]] będące depozytem z Muzeów Archeologicznych w [[Berlin]]ie i [[Monachium]]. Jest wśród nich stojący na dziedzińcu [[obelisk]] [[Ramzes II|Ramzesa II]] sprzed [[świątynia|świątyni]] w [[Athribis]]. Unikatowy monolit po renowacji odzyskał [[piramidion]] wykonany z 23 [[karat]]owego [[złoto|złota]]. Inną stałą wystawą są “Pradzieje [[Wielkopolska|Wielkopolski]]”.

{{Stary Rynek w Poznaniu}}

{{Przypisy}}

{{Przypisy}}