Encyklopedia

=== Wnętrzności ===

=== Wnętrzności ===

[[Grafika:Lammnieren.jpg|thumb|200px|Świeże jagnięce nerki]]

[[Grafika:Lammnieren.jpg|thumb|200px|Świeże jagnięce nerki]]

[[Grafika:Porkbrain.jpg|thumb||200px|Mózg świni]]

Po uboju zwierząt użytkowych tradycyjnie przetwarzano wszystkie części zwierzęcia, które można wykorzystać na produkty spożywcze, i to nie tylko w biedniejszych gospodarstwach. Z czasem jednak książki kucharskie zaczęły zawierać coraz mniej przepisów na potrawy z organów wewnętrznych, a potrawy z nich spotykano rzadziej na stołach. Stephen Mennell zauważył, że ”największą niechęć odczuwają konsumenci nie wobec ogólnego spożywania mięsa, lecz wobec pewnych jadalnych organów zwierzęcych określanych jako [[wnętrzności]]”<ref>Stephen Mennell: ”Die Kultivierung des Appetits. Geschichte des Essens vom Mittelalter bis heute”, s. 392, (de).</ref>. Wnętrzności są zatem przykładem unikania potraw, aczkolwiek głębokość niechęci do nich jest odmienna w różnych krajach i regionach. Wzrastająca niechęć do produktów z organów wewnętrznych nie dotyczy wszystkich organów w tym samym stopniu. Poza tym organ zdecydowanie odrzucany przez większość jako potrawa może być przysmakiem mniejszych grup społeczeństwa, jak np. [[trzustka]] cielęca<ref>Courtine, Robert J (1998, 2003 poprawiona edycja): ”The Concise Larousse Gastronomique (Larousse)”, London. ISBN 0-600-60863-8, (en).</ref>.

Po uboju zwierząt użytkowych tradycyjnie przetwarzano wszystkie części zwierzęcia, które można wykorzystać na produkty spożywcze, i to nie tylko w biedniejszych gospodarstwach. Z czasem jednak książki kucharskie zaczęły zawierać coraz mniej przepisów na potrawy z organów wewnętrznych, a potrawy z nich spotykano rzadziej na stołach. Stephen Mennell zauważył, że ”największą niechęć odczuwają konsumenci nie wobec ogólnego spożywania mięsa, lecz wobec pewnych jadalnych organów zwierzęcych określanych jako [[wnętrzności]]”<ref>Stephen Mennell: ”Die Kultivierung des Appetits. Geschichte des Essens vom Mittelalter bis heute”, s. 392, (de).</ref>. Wnętrzności są zatem przykładem unikania potraw, aczkolwiek głębokość niechęci do nich jest odmienna w różnych krajach i regionach. Wzrastająca niechęć do produktów z organów wewnętrznych nie dotyczy wszystkich organów w tym samym stopniu. Poza tym organ zdecydowanie odrzucany przez większość jako potrawa może być przysmakiem mniejszych grup społeczeństwa, jak np. [[trzustka]] cielęca<ref>Courtine, Robert J (1998, 2003 poprawiona edycja): ”The Concise Larousse Gastronomique (Larousse)”, London. ISBN 0-600-60863-8, (en).</ref>.