Encyklopedia

Na początku lat [[Lata 60. XX wieku|60]] z uwagi na silnie rozwinietą obronę przeciwlotniczą państw [[NATO]] w [[ZSRR]] opracowano założenia jakie powinien spełniać nowy samolot uderzeniowy. Jedyną metodą na uniknięcie silnej obrony przeciwlotniczej był lot na niskim pułapie z bardzo dużą prędkością. W celu umożliwienia działania w każdych warunkach atmosferycznych nowy samolot miał mieć [[radar]] do wykrywania celów naziemnych. Początkowo planowano zainstalować nowy [[radar]] na samolocie myśliwsko-bombowym [[Su-7]], jednak zrezygnowano z tych planów z powodu zbyt małych rozmiarów tego samolotu. Prace postanowiono prowadzić w oparciu o myśliwiec przechwytujący [[Su-15]]. W trakcie projektowania zdecydowano się na zastosowanie skrzydeł o zmiennej geometrii, dzięki czemu możliwe było osiągnięcie dużej prędkości, jak i dobrych charakterystyk startu i lądowania.

Na początku lat [[Lata 60. XX wieku|60]] z uwagi na silnie rozwinietą obronę przeciwlotniczą państw [[NATO]] w [[ZSRR]] opracowano założenia jakie powinien spełniać nowy samolot uderzeniowy. Jedyną metodą na uniknięcie silnej obrony przeciwlotniczej był lot na niskim pułapie z bardzo dużą prędkością. W celu umożliwienia działania w każdych warunkach atmosferycznych nowy samolot miał mieć [[radar]] do wykrywania celów naziemnych. Początkowo planowano zainstalować nowy [[radar]] na samolocie myśliwsko-bombowym [[Su-7]], jednak zrezygnowano z tych planów z powodu zbyt małych rozmiarów tego samolotu. Prace postanowiono prowadzić w oparciu o myśliwiec przechwytujący [[Su-15]]. W trakcie projektowania zdecydowano się na zastosowanie skrzydeł o zmiennej geometrii, dzięki czemu możliwe było osiągnięcie dużej prędkości, jak i dobrych charakterystyk startu i lądowania.

Oblotu prototypu ”’Su-24”’ oznaczonego T6-1 dokonał 2 lipca [[1967]] roku pilot doświadczalny Władimir Iljuszyn.

Oblotu pierwszego prototypu ”’Su-24”’ oznaczonego T6-1 dokonał 2 lipca [[1967]] roku pilot doświadczalny Władimir Iljuszyn. Skrzydła o zmiennej geometrii posiadał dopiero drugi prototyp T6-2I, oblatany 17 stycznia [[1970]] roku przez tego samego pilota.

Oficjalna decyzja o rozpoczęciu produkcji seryjnej zapadła w [[1972]], jednak produkcję pierwszych egzemplarzy rozpoczęto w [[Nowosybirsk]]u już w grudniu [[1971]]. W toku produkcji dokonywano drobnych zmian, przez co na zachodzie poszczególne serie produkcyjne otrzymywały kolejne oznaczenia ”Fencer-A”, ”Fencer-B”, ”Fencer-C”.

Pierwszy egzemplarz seryjny powstał w fabryce w [[Nowosybirsk]]u w grudniu [[1971]]. Próby państwowe ”’Su-24”’ przebiegały bardzo ciężko i ukończono je dopiero w lipcu [[1974]] roku. Oficjalnie do uzbrojenia samolot został przyjęty w lutym [[1975]] roku. W toku produkcji seryjnej dokonywano drobnych zmian, przez co na zachodzie poszczególne serie produkcyjne otrzymywały kolejne oznaczenia ”Fencer-A”, ”Fencer-B”, ”Fencer-C”.

Równolegle trwały prace nad ulepszoną wersją ”’Su-24M”’ (oznaczenie biura konstrukcyjnego T-6M), mającą rozbudowany system uzbrojenia, w skład którego wchodziła nowa generacja uzbrojenia kierowanego. Poprawiono dokładność nawigacji oraz systemów celowniczych, zainstalowano system samoobrony oraz zwiększono zasięg samolotu. Prototypy nowej wersji rozpoczęły loty w [[1977]] roku, produkcja rozpoczęła się w [[1981]] roku. Zewnętrznie nowy wariant rozróżnić można po dłuższym o 75 cm przodzie kadłuba. W [[NATO]] nowej wersji Su-24 nadano oznaczenie ”Fencer-D”

Równolegle trwały prace nad ulepszoną wersją ”’Su-24M”’ (oznaczenie biura konstrukcyjnego T-6M), mającą rozbudowany system uzbrojenia, w skład którego wchodziła nowa generacja uzbrojenia kierowanego. Poprawiono dokładność nawigacji oraz systemów celowniczych, zainstalowano system samoobrony oraz zwiększono zasięg samolotu. Prototypy nowej wersji rozpoczęły loty w [[1977]] roku, produkcja rozpoczęła się w [[1981]] roku. Zewnętrznie nowy wariant rozróżnić można po dłuższym o 75 cm przodzie kadłuba. W [[NATO]] nowej wersji Su-24 nadano oznaczenie ”Fencer-D”